hindi na nakakatuwa ang mga kawatan

[ Note : a Tagalog translation appears below, thanks! Our worst fears are being realized; criminals are now turning violent and becoming more daring, witness the recent daylight robbery of a foreign exchange kiosk in Lynmall near Auckland central. ]

IN FAIRNESS TO THE front office glass, it absorbed quite a lot of punishment. Contrary to urban legend, it’s not bulletproof, but it took the 25th blow from the invader before he could go through the partition and head straight to the till (kaha). He knew what he was doing.

Things we noticed:

(1) The whole time he was trying to break the glass down, and indeed it took him a while, no mall security rushed to the scene?

(2) This is a little more predictable, but the onlookers, instead of trying to call 111 or throwing things at the robber, choose to video the entire proceeding. in fact, this screenshot is from a viral feed.

(3) How did the robber enter the mall carrying a hammer as big as Thor’s?

This is becoming a problem for malls and anyplace that does business with the general public. If you can’t expect to be safe in secure in your person, house or property, what can you expect, trying to live a peaceful existence?

The outgoing Labour government could rightly be blamed for these brazen attempts assaulting innocent people and civilians, but unless the incoming National government comes up with serious, fundamental changes to law enforcement, what can change?

Meantime, here are a few stopgap measures to at least address the immediate problem:

mall security – please, please PLEASE increase the security presence at least in the malls. Suking-suki na ang Michael Hill, other establishments and soon, the banking and similar institutions. With holidays just around the corner, can you expect this dying down? (Of course not). I’m suggesting the businesses start beefing up their own security, until something is done by the local governments.

anti-fencing – the success of any robbery is dependent on how easily the stolen goods can be converted, or “fenced” into cash or hard currency. Any Netflix crime movie will tell you that the robbers get only half at most, usually a quarter or a third of the market value of the proceeds.

there should be laws and regulations marking or identifying all these goods so that selling them illegally is impossible, or nearly so. That’s a good way to discourage crimes against property, which in tragic cases results in loss of life.

This is a case of helplessness against a rising tide of criminality that can only be addressed at its root cause, ie, lack of economic opportunities, poverty, etc. But for now, we advise the merchants and their employees (esp kabayan), when confronted by threats from crims, ibigay nyo na lang. Ang pera o mga kayamanan mapapalitan. Ang buhay hindi. (Just surrender what’s being asked. Money or valuables can be replaced. Lives cannot.)

Thanks for reading, God keep us safe.

***** ***** *****

KUNG TUTUUSIN, matinding bugbog ang natamo ng salamin ng front office. Kontra sa iniisip ng marami, hindi sya bulletproof, pero naka-25 na swing bago nabasag ang depensa ng tindahan at dumeretso sya sa kaha. Alam nya ang ginagawa nya.

Mga bagay na napansin namin:

(1) Habang sinusubukan niyang sirain ang salamin, at talagang tumagal ito, walang mall security na nagmadaling pumunta sa lugar?

(2) Ito ay medyo mas madaling hulaan, ngunit ang mga onlooker, sa halip na subukan na tawagan ang 111 o magtapon ng mga bagay sa magnanakaw, pinili na i-video ang buong pangyayari. Sa katunayan, ang screenshot na ito ay mula sa isang viral feed.

(3) Paano nakapasok ang magnanakaw sa mall na may dalang martilyong kasing laki ng kay Thor?

Ito ay nagiging isang problema para sa mga mall at anumang lugar na nagbibigay ng serbisyo sa publiko. Kung hindi ka makakapag-asa na ligtas ka sa iyong sarili, bahay o ari-arian, ano pa nga ba ang pwede mong asahan, habang sinusubukan na mamuhay ng payapa?

Ang lumang gobyerno ng Labour ay tama na mapagbibintangan sa mga matapang na pagtatangka na nananakit ng mga inosenteng tao at sibilyan, ngunit maliban na lang kung magpakita ng seryosong pagbabago sa law enforcement ang papasok na National government, ano pa nga ba ang pwedeng magbago?

Samantala, narito ang ilang mga pansamantalang hakbang upang matugunan man lang ang agarang problema:

mall security – pakiusap, pakiusap, PAKIUSAP, dagdagan ang presensya ng seguridad sa mga mall. Suking-suki na ang Michael Hill, iba pang mga establisyemento at sa lalong madaling panahon, ang mga bangko at katulad na mga institusyon. Dahil malapit na ang mga holiday, pwede ba nating asahan na magkakaroon ng pagbabago? (Siyempre hindi). Iminumungkahi ko na magdagdag ng seguridad ang mga negosyo, hanggang sa may magawa ang mga lokal na pamahalaan.

anti-fencing – ang tagumpay ng anumang pagnanakaw ay nakadepende sa kung gaano kadali maipapalit, o “fenced”, ang ninakaw na mga kalakal sa cash o hard currency. Anumang Netflix crime movie ay sasabihin sa iyo na kadalasan ay kalahati lamang, o kung minsan ay isang ikatlo, ng kikitain ng mga magnanakaw.

Dapat magkaroon ng mga batas at regulasyon na nagmamarka o nagpapakilala sa lahat ng mga kalakal upang hindi na mabenta ng ilegal, o halos hindi na mabenta. Ito ay isang magandang paraan upang pigilan ang mga krimen laban sa ari-arian, na sa mga malulungkot na kaso ay nagreresulta sa pagkawala ng buhay.

Ito ay isang kaso ng kawalan ng magagawa laban sa tumataas na kriminalidad na maaaring malutas lamang sa pamamagitan ng pagtugon sa ugat ng problema, tulad ng kakulangan ng mga oportunidad sa ekonomiya, kahirapan, atbp. Pero sa ngayon, iminumungkahi namin sa mga negosyante at kanilang mga empleyado (lalo na sa mga kabayan), kapag nakaharap sa mga banta mula sa mga kriminal, ibigay na lang ninyo. Ang pera o mga kayamanan ay mapapalitan. Ang buhay ay hindi.

Salamat sa pagbabasa, ingatan tayo ng Diyos.